Muzeum Narodowe Warszawa

Muzeum Narodowe w Warszawie to instytucja, która przechowuje około 830 tysięcy dzieł sztuki – od egipskich mumii po współczesny polski design. Powstało w 1862 roku i jest największym muzeum sztuki w Polsce. Główny gmach przy Alejach Jerozolimskich to modernistyczny budynek z lat 30. XX wieku, w którym można spędzić spokojnie cały dzień, przeskakując między epokami i kontynentami.

To nie jest miejsce na szybkie „zaliczenie” między innymi punktami programu. Tu albo przyjeżdża się z konkretnym planem, albo po prostu daje sobie czas.

Co zobaczysz w kolekcjach muzeum

Zbiory podzielone są na kilka głównych galerii. Sztuka starożytna obejmuje zabytki z Egiptu, Grecji i Rzymu – w tym unikalne freski z Faras, które trafiły do Polski dzięki archeologicznym wyprawom profesora Kazimierza Michałowskiego. Galeria Faras to coś, czego nie zobaczysz w wielu miejscach na świecie – wczesnochrześcijańskie malowidła ścienne z nubijskiej katedry, które uratowano przed zalaniem przez wody Jeziora Nasera.

Malarstwo polskie to serce kolekcji. Wisi tu „Bitwa pod Grunwaldem” Jana Matejki – ogromne płótno, które przed wojną znajdowało się w Zachęcie, a do MNW trafiło dopiero w 1949 roku. Obok „Bociany” Chełmońskiego, „Dziwny ogród” Mehoffera i dziesiątki innych obrazów, które każdy zna ze szkolnych podręczników. Ale są też rzeczy mniej oczywiste – prace Olgi Boznańskiej, Jacka Malczewskiego czy Zofii Stryjeńskiej.

Galeria malarstwa obcego pokazuje europejską sztukę od średniowiecza po XIX wiek. Są tu dzieła włoskie, holenderskie, flamandzkie, francuskie i niemieckie. Wśród nich kilka obrazów z prywatnej kolekcji Adolfa Hitlera, które po wojnie przekazały muzeum władze amerykańskie – ciekawa historia, choć muzeum nie robi z tego specjalnej atrakcji.

Galeria Sztuki XX wieku i wystawy czasowe

Sztuka XX wieku zajmuje osobną przestrzeń. Tutaj polski modernizm, awangarda, potem lata powojenne. Ekspozycja zmienia się co jakiś czas – muzeum pokazuje różne odsłony swojej kolekcji, więc warto sprawdzić przed wizytą, co akurat jest wystawione.

Wystawy czasowe bywają naprawdę mocne. MNW sprowadza dzieła z zagranicy – były tu już Rothko, Guercino, sztuka japońska czy koreańska. Organizuje też duże projekty poświęcone polskim artystom. W 2010 roku jako jedna z pierwszych instytucji w Europie Środkowo-Wschodniej zorganizowała wystawę sztuki homoerotycznej „Ars Homo Erotica”, co wywołało spore poruszenie.

Podczas II wojny światowej muzeum utraciło około 12 tysięcy obiektów – mniej więcej 10% przedwojennych zbiorów. Dyrektor Stanisław Lorentz wraz z zespołem zdążył ukryć najcenniejsze dzieła przed wybuchem wojny. Później, podczas powstania warszawskiego, gdy gmach zajęło SS, prowadzili akcję ratunkową w Pruszkowie, którą nazwano „akcją pruszkowską”.

Dla kogo jest to muzeum

Muzeum Narodowe nie jest miejscem dla przypadkowych turystów szukających szybkich wrażeń. To raczej cel dla osób, które lubią sztukę albo chcą ją poznać na poważnie. Rodziny z dziećmi też tu zaglądają – muzeum prowadzi warsztaty i lekcje muzealne – ale małe dziecko raczej się znudzi przy kolejnych salach z obrazami.

Miłośnicy historii sztuki mogą tu spędzić całe popołudnie. Studenci architektury przychodzą podziwiać sam budynek – modernistyczny gmach Tołwińskiego i Dygata z lat 1927-1938 to ważny przykład międzywojennej architektury w Warszawie. Ludzie, którzy po prostu lubią muzea, znajdą tu spokój i przestrzeń – sale nie są zatłoczone, można usiąść na ławce i popatrzeć na obraz bez pośpiechu.

Ile czasu potrzeba na zwiedzanie

Jeśli chcesz zobaczyć podstawowe kolekcje – polskie malarstwo, Faras, galerię sztuki obcego – zarezerwuj przynajmniej 3-4 godziny. To absolutne minimum. Pełne zwiedzanie z wystawami czasowymi i wszystkimi galeriami to spokojnie 6-7 godzin, czyli praktycznie cały dzień.

Można też przyjść z konkretnym celem – obejrzeć tylko Matejkę i Chełmońskiego, zobaczyć Faras albo skupić się na wystawie czasowej. Wtedy wystarczy godzina, półtorej.

W piątki muzeum jest otwarte do 20:00, co daje szansę na wizytę po pracy czy uczelni.

Oddziały muzeum poza głównym gmachem

Muzeum Narodowe ma cztery oddziały w innych lokalizacjach. Muzeum Plakatu w Wilanowie to jedna z największych kolekcji plakatu na świecie. Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego w Królikarni prezentuje prace tego rzeźbiarza w XVIII-wiecznym pałacyku. Muzeum Wnętrz w Otwocku Wielkim i Muzeum w Nieborowie i Arkadii to zespoły pałacowo-parkowe z zabytkowymi wnętrzami.

Każdy oddział wymaga osobnej wizyty i osobnego biletu. Nieborów i Arkadia to wycieczka na cały dzień, bo znajdują się około 80 km od Warszawy.

W zbiorach muzeum znajduje się około 830 tysięcy obiektów. Gdyby poświęcić każdemu tylko minutę, zwiedzanie zajęłoby prawie dwa lata bez przerwy.

Praktyczne informacje – bilety, godziny otwarcia, dojazd

Godziny otwarcia: Muzeum jest czynne od wtorku do niedzieli. We wtorki wstęp do galerii stałych jest bezpłatny. W pozostałe dni muzeum otwarte jest od 10:00 do 18:00, w piątki do 20:00. Poniedziałki to dzień wolny.

Bilety: Ceny biletów różnią się w zależności od tego, co chcesz zobaczyć – same galerie stałe, wystawy czasowe czy pakiet łączony. Najlepiej sprawdzić aktualne ceny na stronie mnw.art.pl przed wizytą, bo zmieniają się w zależności od programu wystaw. Są zniżki dla studentów, seniorów i grup.

Jak dojechać: Muzeum stoi przy Alejach Jerozolimskich 3, tuż obok parku Na Książęcem. Najwygodniej tramwajem – przystanek „Muzeum Narodowe” jest bezpośrednio przed wejściem. Kursują tędy linie 7, 8, 9, 22, 24 i 25. Można też dojechać autobusami 111, 117, 158, 507, 517 i 521. Z metra Centrum (M1) albo Nowy Świat-Uniwersytet (M2) to około 10 minut piechotą.

Jeśli przyjeżdżasz z Nowego Światu czy Krakowskiego Przedmieścia, spacer zajmie też około 10 minut. Po zwiedzaniu warto wejść do parku Na Książęcem – to przyjemna zieleń, gdzie można odpocząć po kilku godzinach w salach wystawowych.

Co jeszcze warto wiedzieć: W muzeum jest kawiarnia i księgarnia z albumami o sztuce. Szatnia znajduje się na parterze – większe plecaki i torby trzeba zostawić. Fotografowanie bez fleszy jest dozwolone w galeriach stałych, ale na wystawach czasowych czasem obowiązuje zakaz – lepiej sprawdzić przy wejściu.

Jeśli planujesz częste wizyty, muzeum oferuje karty roczne. Dla osób, które mieszkają w Warszawie i lubią wracać do ulubionych obrazów, to sensowna opcja.